रयतेच्या राजाला पत्र!

प्रिय छत्रपती शिवाजी महाराज,

आजच्या काळात तुम्हाला पत्र लिहावं लागत आहे, हीच आमच्यासाठी वेदनादायक बाब आहे. ज्या भूमीवर स्वराज्याची पवित्र बीजं रोवली गेली, जिथे न्याय, धैर्य आणि स्त्रीसन्मान यांना सर्वोच्च स्थान दिलं गेलं, त्या भूमीची आजची अवस्था पाहताना मन अस्वस्थ होतं. देश आणि महाराष्ट्राची परिस्थिती पाहिली की प्रश्न पडतो आपण खरंच त्या स्वराज्याच्या मार्गावर चालतो आहोत का?

धर्माच्या नावाखाली माणसं एकमेकांपासून दूर जात आहेत. राजकारण समाजाला दिशा देण्याऐवजी विभागणीचं साधन बनत चाललं आहे. स्वार्थ, सत्तेची लालसा आणि द्वेष यांच्या भोवऱ्यात खरी राष्ट्रनिष्ठा हरवत चालली आहे. तरुण पिढी, जी देशाची खरी ताकद आहे, ती दिशाहीन होताना दिसते कोणी चुकीच्या विचारांत अडकत आहे, कोणी निराशेच्या गर्तेत हरवत आहे, तर कोणी उद्दिष्टच विसरत चाललं आहे.

याहून अधिक वेदनादायक म्हणजे समाजात वाढत चाललेले गुन्हे. अल्पवयीन मुलींवर होणारे अत्याचार, बलात्काराच्या घटना, महिलांच्या सुरक्षेची उघडपणे होत असलेली पायमल्ली हे सगळं पाहताना मन सुन्न होतं. ज्या स्त्रीला आईचा मान दिला गेला, तिच्याच सन्मानावर आज घाला घातला जातो आहे. भीतीचं वातावरण निर्माण झालं आहे, पण त्याविरोधात उभं राहण्याचं धैर्य समाजात कमी होत चाललं आहे.

त्यातच सर्व स्तरांवर सोकावलेला भ्रष्टाचार…

पैसा आणि पदासाठी चाललेली अमर्याद स्पर्धा…

घाणेरडं, वैचारिक दिवाळखोरी दाखवणारं राजकारण…

जनतेच्या विश्वासाशी खेळणारी व्यवस्था…

हे सर्व पाहताना मनात एकच प्रश्न उमटतो हेच का ते स्वराज्य, ज्यासाठी आयुष्य झोकून देण्यात आलं होतं?

स्वराज्य म्हणजे फक्त सत्ता नव्हे, तर लोकांचा सन्मान, त्यांची सुरक्षितता, न्याय आणि आत्मविश्वास हा खरा अर्थ होता. पण आज माणूस माणसाशी भिडतो आहे, विचारांपेक्षा वाद वाढत आहेत, आणि कर्तव्यापेक्षा अहंकार मोठा होत चालला आहे. समाजाला जोडण्याऐवजी तोडण्याची प्रवृत्ती वाढते आहे.

म्हणूनच ही एक आर्त विनंती ,पुन्हा एकदा या, पण तलवार घेऊन नव्हे तर विचारांची मशाल घेऊन; लढाईसाठी नव्हे तर समाजाला एकत्र आणण्यासाठी; सत्तेसाठी नव्हे तर स्वराज्याच्या खऱ्या मूल्यांना पुन्हा जिवंत करण्यासाठी. या, महिलांच्या सन्मानासाठी आणि त्यांच्या सुरक्षिततेसाठी ठाम आवाज बनायला; या, तरुणांच्या मनात हरवलेलं ध्येय पुन्हा पेटवायला आणि त्यांना योग्य दिशा दाखवायला; या, भ्रष्टाचार, स्वार्थ आणि घाणेरड्या राजकारणाच्या अंधारात सत्य, प्रामाणिकपणा आणि कर्तव्याची ज्योत लावायला. धर्म, जात, पक्ष आणि मतभेद यांच्या पलीकडे जाऊन माणुसकीची खरी ओळख समाजाला करून द्यायला आणि एकमेकांविषयी आदर, विश्वास व एकतेची भावना पुन्हा निर्माण करायला. आज समाजाला केवळ नेतृत्वाची नाही, तर मूल्यांची, धैर्याची आणि स्वाभिमान जागवणाऱ्या प्रेरणेची गरज आहे.आणि म्हणूनच ही हाक, ही अपेक्षा, ही मनापासूनची विनंती.

आपला

_© महेश मधुकर चव्हाण – सर्वाधिकार राखीव.